Ben AŞK’tım, o ise VUSLAT…
Ben DERMANDIM, o ise DERT…
Oysa kendi bilseydi; şifa bendeydi.
Bilmek EDEPTİ, itiraf ise HAKİKATTİ.
Benim içimde çağlayan bir sevda vardı,
Ne susmakla sönerdi, ne de anlatmakla tükenirdi.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta