Aşk ve şiir Şiiri - Muhsin Yener

Hayat…
Bir avuç kül rüzgârında savrulan vakit.
Ve insan,
Bir han kapısında unutulmuş yolcu.

Ne aşkı bilmeden yaşanır bu dünya,
Ne de şiirin karanlıkta yanan kandili olmadan.
Çünkü aşk,
Ruhun secdeye vardığı en derin sızı;
Şiir ise,
O sızının gecelere düşen yankısıdır.

Bir ömür düşün
Sevmeden geçmiş.
Mısrasız,
Mana­sız,
Sessiz…

Öyleyse bırak;
Kalbin biraz yaralansın,
Bir kadının gözlerinde kaybolsun gecelerin,
Ve bir şairin kelimelerinde
Kendi yalnızlığını bulsun insan.

Çünkü hayat,
Aşksız ve şiirsiz yaşanmayacak kadar kısa…
Ve ölüm,
En çok da
Hiç sevmemiş olanlara ağır.
Muhsin yener