Yıllar sonra, özlemiyle kavrulmuştu sevgi.
Zamanı yoktur, saklıdır aşktaki her bilgi.
Belki de onsuz geçen, her bir yıl düşmandı.
Artık aşk ve sevgi, bir kefeye konmazdı.
Sevgi; ‘‘ben iki kişiyim’’ diye haykırırken.
Aşk, yalnızlığıyla gururlanırken
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta