Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Anneler hep doğru söyler..
(((AŞKı anneme sorduğumda; ' Bitmeyen bir karın ağrısı ' demişti..)))
sevgilerimle yüreğine sağlık yazar arkadaş..
Zeyno
ÇOK GÜZELDİ YÜREĞİNİZE SAĞLIK...TEBRİKLER....SAYGILARIMLA
Anneniz aşkın mideye oturanı yaşamış sanırım..bazı aşklar da ilaç gibi geliyor..tebrikler...güzeldi...
Çok güzel, tebrikler.
Birol Hepgüler.
AŞK ADANMAKTIR OĞUL. VE ADANDIĞINA KÜL KÖMÜR YANMAKTIR.YANDIKÇA TÜKENMEK TÜKENDİKÇE ÇOĞALMAK ÇOĞALDIKÇA YANMAKTIR!!! ve bazen; SEVDİĞİNİN MUTLULUĞUYLA MUTLU OLMAKTIR.
AMMA GERÇEK AŞKI YAKALAMIŞSAN!!!!!!!!!!!!
Aşk içinde yananlar bilirler.
Bu ne biçim bir duygu derler.
Canları yanar ama..
İnadına peşinden giderler.
Aşk tutsağı olmaktan sa,
Ölmek mi daha iyi.
Yoksa tutsak olup da,
Ömür boyu yanmak mı?
AŞKı anneme sorduğumda; ' Bitmeyen bir karın ağrısı ' demişti..
YİĞİTCANI TEBRİK EDİYORUM
ANNESİ KADAR USTA BİR KALEM OLACAK İNŞALLAH
YILDIZLI 10 PUAN BENDEN YİĞİTCANA
GÖZLERİNDEN ÖPÜYORUM
SEVGİMLE
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta