Yüreğimi deniz sarıyor, yanmakta olanı ne şiir anlatabiliyor, nede sözcükler.
Ummana düşen tenden geriye kalan sözcüklere esir düşüyor aklım
ve kabilemden öte sürülüyorum, benden içe düşen aşk ile.
Karnımı deşen keskin kılıcın ucu değildir canımı acıtan,
kılıçtan ayrı olduğumu düşünüp onu bana saplayanın halidir.
En amansız anımda iken çıkıp gittim kendimden,
şimdi ben onsuz o bensiz yola devam etmekte.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta