Yamalı Libas.
Aşk tekkesinde bir sevdalı ağlar
akşam olunca kandiller yanar
pir oturmuş da gönlünü dinler
çırpındıkça gönlünde ışık doğar
ay doğar yeşilderenin taşlı yoluna
cennet siner dervişin yamalı libasına
bir kuş konar dergâhın pürlü dalına
geceler gönülden gönüle sır üfler
ehil aşık titrer şemin bağrında
ince ney sesi asılı kalır duvarda
gönül ne ararsa bulur bu yolda
aşk ile yürüyen erer vuslata
ham olan pişer de yollara düşer
topraktan olan canlar hakka varır
Şem kandili sönse bu sevda pişer
aşk ile yürüyenler menzile erer
Sabah olur da söner bir bir kandiller
diller ne söylerse toprak gizler örter
sevdalıklar bırakır gönüllerde bir iz
Aşkls yürüyen bu yolda Hakk’ına erer
Kayıt Tarihi : 29.08.2026 08:05:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!