Aşk Sokağı Numara Ben

"Şiirlerle gel." demişsin benden ötürü,
"Şimdilik başka türlüsünü kaldıramam,
Yoğunum,
Yorgunum." demişsin.
Mesajı aldım,
Şiir şiir geldim sana.

Yorgunluğunun sebebini sormadım,
Yorgunluğuna yorgunluk eklemek istemedim sanıyorum.
Daha güzel nasıl gelinir yormadan bilemedim?
Sessizce, harf harf dokunarak,
Belki cümle cümle devrildim, dokudum aşkı...
Daha güzelini yeminle bilmiyorum.
Varsa,
Gel öğret...

"Şiirlerde buluşalım." demişsin
Şimdilik tabi.
Kaybolduğum gözlerini görene kadar yani
Buluşacak daha tenha bir yer var mı ki?
Okurlar şiirlerde buluşunca
Okusunlar,
Birçok kişi ikimizden önce toplanır buluşma yerine belki.
Adres belli;
Aşk sokağı,
Numara ben...
Şehir senin şehrin...

"Şiirden şiire koşar gibi gel"
"Aç kollarını harf harf sarıl" demişsin.
Koştum sana
Kimseler bilmeden
İçin için koştum
Lakin yoruldum...
Söz söyleyemediğim için
Yazabilirim sandım
Layığınca yazamadım da
Şiir şiir koşar gibi geldim aslında
Neredesin?
Sesin hani?
Yüzün yok?
Penceremde izin yok,
Özlemek sözümü yordu,
Gözlerim görmüyor,
Bütün uzaklıklar sensin sanki,
Karşı tepelerin ardına yansıyan ışık,
Gecenin karanlığına gömülen umutlar,
Körpe çocukların gülücükleri gibi
Ellerin yok sevgilim
Ellerin nerede?

"Şiir yazar gibi yaz hasretini" demişsin,
Zaten hasretimi yazıyorum
"Şiir" diyorlar,
En güzelini yazınca "Sen" oluyor.
Sığmasanda,
Taşsa da duygularım,
Kelimeler kafi gelmese de
Dokunuyor ya gülüm yeter.
"Hasretim" diyemedim de
"Şiirde olsa görsem. " demişim.
"Gel" demişsin ama şiirlerde,
"Özledim." demişsin ama şiirlerde
Koşarım şiirlere...
Harf harf özledim
Burnumun ucunda tüttün...

Mine Yılmaz Sevinç
27 Şubat 2026
21:25