Her şey sana uzak kentlerin birinde başladı.
Ben gelmedim, sen gibiydim, kaldım uzakta.
Bilesin yol ağzında kendime rastlamaktan bıktım.
Boşunaymış yol ağızların da aramak liman.
Benmişim suçlu, deniz yerine karada kalmak.
İyimser niyetlerimi yüceltmek yanlışı kabullenmek.
Gerekmez miydi senli sensiz günlerimi anımsatmak.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta