Korkmuyorum yanmaktan. Aşk tenimi yakarken lime lime olmaktan. Rüzgâr dağıtıyor saçlarımı; ben korkmuyorum dağılmaktan. Ruhum yüzülüyor, bedenimden ayrılıp yapayalnız kalıyorum. Korkmuyorum bulmak için kaybolmaktan.
Silahsız çıkıyorum yola, ayaklarım ağır basıyor yere. Bedenim güçlü, bakışlarım keskin. Kuru toprak ve yakıcı güneş yıldırmıyor beni, meydan okuyorum. Ellerim tetikte, duruyorum.
Bir silah sesi... Savruk kahkahalar arasında dönüp gitmeye hazırlanıyor tetiğe basan, tetiğe bastığı anda kendini vurduğundan habersiz.
Sımsıcak bir kan huzmesi sızıyor, bedenimi yalayıp geçiyor, bedenimi yakarak aşağı iniyor; göğsümden belime, kasıklarımdan bacaklarıma, topuğuma ve toprağa...Akıp karışıyor...
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




kalıyorum. Korkmuyorum bulmak için kaybolmaktan
Diline saglık
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta