Aşk Ruh İlmidir Nefsani Değildir

Her önüne gelenle düşüp kalkar
Bataklıkları giyer giyer çıkar
Hayatına katman katman kir tutar
Arsız, tövbeden nasibini almaz

Günahı sevabı hiçe sayandır
Ahlaklıyı bozmaya çalışandır
İblisin kademeli uşağıdır
Kırk veli nasihat etse anlamaz

Yüreğini oyuncağı yapandır
Elden ele gezdirip durdurandır
Böyle böyle kişiliksiz kalandır
Kutsal dört kitabı okut uslanmaz

Sevmeyi tene dokunmaktır sanır
Nefsine amade olmuş bir açtır
Çakaldır kendine kurban aranır
Kendini mundar eder de kavramaz

Aşkın hakikatına kapalıdır
Bitkisel bir hayat yaşamaktadır
Sevgiye mezar, nefse baş tacıdır
Ruhuna nursuzdur, şehvete doymaz

Ahlaksızlık serpici hastalıktır
Çağı esiri altına almıştır
Evliler birbirine kaçmaktadır
Bunun adına aşk diyor arlanmaz

İsteyen iğneden nasibin alır
Sevgi, çuvaldızı kendine batır
Nefsin sana azılı düşmanındır
Kılıcın kınında tut, nolur nolmaz!