Boğazına düğümleniyorsa,
İçtiğin su bile.
Bil ki ayrılığın acısı,
Çoktan çöreklenmiştir yüreğine.
*
Tüm teselliler anlamsızdır,
Aldığım nefes bile bir çile...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta