Naif bir anne baba tohumuydu ama,
Kibirliydi gül.
Etrafındakilere tepeden bakacak kadar,
“Size inat gelecek kış
Karşı dağın zirvesinde açacağım,
Beş metre kar altından çıkacağım”.
Diyecek kadar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Gerçek bir sevgiyse değmez mi?
Öyle aşklar vardır ki, uğruna seve seve can fedâ edilir...
Güller de koklanarak solmuyor mu, sevenlerin elinde?
Çok güzel bir şiirdi. Tüm sevenlere bu güzel nevruz gününde mutluluklar dilerim... Hâlenur Kor
Tam puan
ÇOK GÜZEL DUYGU YÜKLÜ DİZELER
YÜREĞİNİZ DERT GÖRMESİN
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta