Üşümüşlüğünden kurtulmak için sığındığın yüreğimde,
Ateşi icat ettin,
Ve gittin…
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




üstadım yine bir olguyu ' terkedilmişliği' birkaç sözcükle derinliğine anlatmışsınız mükemmelce....hayranlıkla okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta