Aşk Mevsimi Şiiri - Mahmut Türk

Bir bahar dalısın yağmurdan ince
Kokundur yayılan yağmur dinince
Kahve gözlerimi bir serçe saklar
Kırk yıl hatır bulur seni görünce

Sevda ki; bir cennet bahçesi sende
Orada kalp aşkı bulur sayende
Gönlünde bülbüller gülleri koklar
Dirilir sevincin renkleri bende

Gözlerin geceme doğan bir hilal
Bakışın içimde saklı bir masal
Bir an düsşem bile ellerin tutar
Aşkından gayrısı bende bir hayal

Bir ırmaktır sesin, akar içime
Dokunur en gizli, derin biçime
Fısıldar adını her gece rüzgâr
Sevdandır kök salan her bir heceme

Yollar uzasa da varırım yine
Bırakmam kalbimi sensiz bir güne
Tomurcuk tomurcuk büyüyen dallar
Ulaşmak içindir senin sevgine

Yıldızlar misali doğarsın bende
İzlerin saklıdır düşler içinde
Mevsimden mevsime göçen tüm kuşlar
Adını soruyor sevda çölünde

Şu ömrüm yetmez ki seni bilmeye
Kalbim razı gelir senle ölmeye
Mutluluk her sabah adınla başlar
Mahkumdur gönlüm hep seni sevmeye.