Seni sevmek, düzenli görünen hayatımın içine
ansızın giren bir isyan gibiydi. Çünkü insan bazen
en büyük değişimi tek bir bakış yüzünden yaşıyor.
Seninle birlikteyken dünya daha canlıydı sanki.
Sokaklar daha parlak, geceler daha uzun,
yalnızlık daha katlanılır… Ama aşkın tehlikeli bir tarafı vardır sevgilim: İnsan, sevdiği kişiye yalnız kalbini değil, kurduğu bütün düzeni de teslim eder. Sen gittin. Ve ben anladım ki tutku geçse bile onun değiştirdiği insan kolay kolay eski hâline dönmüyor. Şimdi hayat devam ediyor.
Toplantılar, kalabalıklar, gündelik konuşmalar…
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta