İnsan,
acı çekse bile yaşamayı öğreniyor.
Toprak nasıl her kıştan sonra yeniden yeşeriyorsa,
kalp de bir şekilde devam ediyor.
Yine de bazı anlar var…
Bir sandalyeye bakıyorsun,
bir şarkı duyuyorsun,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta