Korkutuyor sabaha ulaşmayan saatler
Canımı acıtıyor, teninsiz geçen geceler
Bir kadehlik yıllanmış şarap gibi
Yakıyor genzimi, söylenememiş sözler
Ne yağmura bürünmüş Ankara sokakları,
Ne de sessizliğe hakim o şarkı...
Avutmuyor beni avutamıyor....
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Aşk, hüzün, korku ve umut... Hepsi bizler için değil mi? Tüm bu duyguları güzel bir ahenk içinde işlemişsiniz. Sonunda da çok etkileyici bir şiir çıkmış ortaya... Tebrik ediyorum. Saygılarımla...
Korku da insanlar için değil mi?Hem bu korkuyu yaşamak için değil mi bunca çaba/herkesin kucaklaşmaya can attığı..?
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta