Sevdan gün geçtikce canımı acıtıyor
O kadar yalnız hissediyorum ki kendimi kalbim ağrıyor
İçimden hep ağlamak geliyor
Leylasını kaybetmiş bir mecnun gibi...
Sahi! Bu acı, mecnunumu kaybettiğim için midir?
Yoksa, onca kalabalığın içinde kendimi yalnız hissettiğim için midir?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta