Seni içime tıka basa doldurmaya çalıştığım; ve senin yerini yadırgadığın gün anladım: bazı şeyler zorlasan da olmazmış.
Meğer ben bu aşkta seni zorlamışım.
Affet beni; sevildiğimi düşünmüştüm, yanılmışım.
Oysa ne güzeldi gelişin; bir anda beni benden edişin.
Ellerimi arkama bile saklayamadan, yürek sicimiyle bağlayışın.
Biliyor musun o kadar gevşekti ki attığın düğümler, ben bile isteye kaldım seninle.
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta