Bir tohum gibi ektim yüreğime..
Şarkılarla, sözlerle, şiirlerle besledim.. Büyüttüm..
Meyve bekledim ondan: Mutluluk, huzur meyveleri..
Yalan yok, meyve de verdi aslında..
Kederden, hüzünden başka bir şey değildi verdiği..
Sonra dedim ki: Yok gereği..! Kestim dallarını..
Ben kestikçe, daha gür çıktı,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta