Yok, öyle değil, öyle ölünmüyor bizim oralarda
Öyle ha deyince ölemezsin.
Tek başına hiç ölemezsin.
Ölümü bekleyeceksin bir ramazan pidesi bekler gibi kuyrukta
Ötelere düşen her bombada bir adım daha yaklaşacaksın pideye ve ölüme
Kuşlar gelecek uzaklardan sadece kuşlar
Kanatlarında çaresiz, hüzünlü İstanbul şarkılarıyla...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta