Corak kalmasin derdiyle yapragi topragi günün günesin
Sessizlige kuruluyor saat gün erteye…
Tüllenmis yalinliga siginarak özlü sözlü irgatin
Süzülüp dökülen yansimalar koynunda yele savrulup siyrilip topraga ve suya
Cekilip gidiyor püskülünden duvagindan ugrun üryana gün
Sevgi devraninda hayat bulsun zamani baharyazgüz
Sevgili hükmünde beldesini bagini bezenip
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta