camları buğulandı odamın
ve gökyüzü yorgun bir melek gibi
ışaldıyordu karanlığa inat
sadece seni yazıyordum oysa
sessizliği işliyordum nakış nakış.......
ve sensizliği seviyordum.
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta