* Aşk-ı Şahane Şiiri - Fatma Doğan

AŞK-I ŞAHANE
Ay geceye,
Sen bana küsmeye gör …
Sarsılır, sarayımda Taht-ı şahanem …
Dolanır bahtıma tel tel, zülfü kamer…
Düşler diyarında kıyamet kopar
sürgün yemiş gaydalı bir sel
Sürüklenir bana doğru…
Yuvarlanır pişkin siccil taşları…
Peşi sıra,
Kara kışın esmeri…
Yığılır, yılgın saçlarımda perçem, perçem…azgın dalgalar.
Dökülür alnımın ortasına zemheri gecede….

Bazen de
Simsiyah… Leyl çeker…
Başından yaşmağını, güzide akşamın
Kalakalır gözlerimde Üryan,
Temmuz’un, ay gamzeleri….
Ben kendim…
Sığdıramazken aşkın selini, bendime…
Nasıl, nereye sığdırayım
Senden gayrı taşkını…

Şahandem…!
Aşk-ı şahanem…!
Hınca hınç istif düşlerim,
Hepsi Sis gibi, giz gibi…iz gibi senden
Çöker zihnimin erguvan kavislerine
Kıvranır durur virane zamanlarda,
Dar… alanlarda…
Kâbus içinde, kâbus doğurur…zanlarım…
Girdap içinde girdap…
Ya gidersen… ya küsersen…ya yoksan evde!
Gayya kuyusundan kinaye… tasvirim.
Feleğin kasnağında dönen
Bir türkünün nakaratı gibi
Pelesenk dilimde, adın, Şahende!
Damağımdan neşet tat, …şadi tükrüğümde ıslattığım….
Ömürlük …Ezberim…
Ömürlük şiirim….

Ay geceye, küsmeye gör …
Dolaşır durur…ruhu haliyetimde
Med cezirsel bir isyanın, kısır döngüsü…
Mecalsiz yorgun argın…
Gel-gitler yığılır,
Kıvrılır yatar her gece…kirpik diplerime…
Darılınca sen bana,
Küsünce…. Aşk geceye!
Topuklarımda, cehennem kaçgını… bir yangı
Arsız alevler kırbaçlar, zengi zihnimi…
Öyle bir tutuşur ki zaafımdan tennur,
Ya tufanı Koparır başıma… ya kıyameti…
Bölünür kan revan içinde uykularım
Boğulur her gece alnımın terinde ….
Bir veled-i düşüm…

Sen küsen de bana…
Ben küsen de geceye …!
Döner yatar sırtını, dağlarıma ay…!
Acı bir efkâr…
Akar… zihnimin saçaklarından…
Oluk oluk…
Buz kesilir ellerim …
Canı çekilir, doruklarımdan…göğümün.
Lakin… kaynar da kaynar…
Fokur fokur…. Sadabad denizimin dibi.
Damarlarımda… gaydalı bir kıyamet.. koparır yularını
Tufan…tufanadır artık ortalık…
Boğulur kendi kanımda…. feryad figan…
Bir veled-i umman…

Her kıyamet sonrası bir dünya büyütürüm,
Erguvan ağaçlı… suları şiir…
vadileri yeşil,
Aşk…rayihalı… yaylalarda
Avutur kendi kendimi, zihnim…
Taze düşler basarım her gece yaralarıma
Çıkageldin sayarım bu hengamede,
Saçların uçuşur,
atlas dalgalar gibi eteklerin
Kıyameti katmış önüne... süpürür....
Adımların bana doğru
Yuvarlar siccil taşlarını yokuş aşağı
Hayalin bile afet…
hele bir dursa başucumda zatı aşkın, Ah…azıcık …
Durulur bu akışkan zamanın, ivmeleri
Bir sükûnet silsilesi, siler alnımın terini…
Aheste aheste…mendiliyle.
Huzur… sızar …zihnimin erguvan kovuklarına.
Yavaş yavaş… kâbuslar, gecelerimden sökülür.
Kıyamet döşeği, dikişlerinden….
Kaşmir yorgan misali…
Serilir üstüme ,tuz nefesli sevda…

Çeker gider araz gölgeler …duvarlarımdan,
Dört mevsim de neymiş…
aşksız…
Ne yaz gözümde ne kış…
Hiç bana göre değil Şahende!
hiç bana göre değil...Sensizlik….

Ben aşkına düşeli Zat-ı Şahanem…!
Yağmur arsızı… sayende…gözlerim
Her gece bir tufan kopar başımda
Nöbette, ayazın en yağızı….
Ben aşkı tadalı sende!
Tahtlar Kurulur, bahtlar yıkılır yüreğimde …her akşam.
Kirpiğine kaşına tutulur içimdeki Bahtışan .
her gün bir veled-i kahır kapımdan kovulur.

Ah şahande!
Sayende gözlerim yağmur arsızı,
Kirpiklerin zalim ok
Fırlatsan deler yağmur bulutlarını
Sen bana küsmeye gör …
Ay geceye …
Acı bir efkâr basar… zihnimin erguvan kovuklarını
Ya küsersen … ya gidersen …
Bırakıp buhran ummanına, tasalarımı…
Avuturum kendi kendimi…
Boğarım her sabah içimde kopan tufanları kendi denizinde
Doğarken mısralarımdan aşk…
Bir sancı çığlığıdır gecelerde benden duyduğun,
Bir sanrı kıyametidir…
Ya evde yoksan Aşk-ı Şahanem!
FATMA DOĞAN 08.05.2026/TURHAL