Sonsuzluğun bir noktasında anılan bir şey değildim.
Benim öyküm böyle başladı.
Gün ikindi başlar,
Tan akşam ağarırdı.
Hızlı dönerdi feleğin çarkı,
O zamanlar diyorum ya, zaman bir andı;
Gözlerinden ışık henüz süzülmüşken dünyama,
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta