Ailemle oturdum bir bahçede
Sabah çay içtik inciraltında
Karşımda deniz,ağaçlar, içime sonsuz bir umut,bir ışık aşıladı.
Yavaş yavaş içimden bir gözyaşı seli aktı
Gökyüzüne bakarken,hatıralar aklımdan geçerken
Gemiye binip, açılmak istedim
O an yalnız kalmak,batan güneşe kadar,denizin ortasında uyumak
Meydan mI verirdim bu ayrılığa?
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın
Devamını Oku
Bilseydim bu kadar zor olduğunu.
Bilseydim dünyanın böyle karanlık,
Bilseydim bu kadar dar olduğunu.
Dilimden sıçrayan bir kıvılcımın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta