Ailemle oturdum bir bahçede
Sabah çay içtik inciraltında
Karşımda deniz,ağaçlar, içime sonsuz bir umut,bir ışık aşıladı.
Yavaş yavaş içimden bir gözyaşı seli aktı
Gökyüzüne bakarken,hatıralar aklımdan geçerken
Gemiye binip, açılmak istedim
O an yalnız kalmak,batan güneşe kadar,denizin ortasında uyumak
Yola düşen gölgemin,
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,
Devamını Oku
Yorgun, yol arkadaşıdır ömrüm...
Ve insan öykülerinin,
Raslantılı sularında, seyreden bir gezginim.
Rüyamda gördüğüm, umutsuz kadın,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta