Bumuydu hayatın bize vereceği be kardeşim,
Sevdik diye sevilmeyi hiç mi hak etmedik?
Ben onu hiç bitmeyen özdemir asaf şiirlerimle büyüttüm kalbimde
Cem adrian şakılarına sarmaladım
Ayın geceyi koruduğu gibi korudum lan ben onu bütün olmaz diyenlerden
İçim yanıyo be kardeşim boşalsada ferahlasam diyemediğim yeri yakıyo acımadan
Hayal bile edemediğim bi his bırakdı içimde hayal etsemde hayata eçiremiyceğim
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta