Buzlaşmış kalplerin arasında aradım kalbini,
Her bakan gözde bir parça seni,
Sessizce bekledim mutsuz ağaçların altında,
Zira suçlu olan döner diye bekledim.
Usulca yaklaştım sen kokan, seni hatırlatan insanlara,
Hayal kırıklıklarıyla birleşmiş yokluğunun eseriydi, gözlerimin dolu olması.
Yapraklar döküldü rüzgar esti dağıttı her yana ben ise bankta oturuyorum yalnız başıma,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta