Buzlaşmış kalplerin arasında aradım kalbini,
Her bakan gözde bir parça seni,
Sessizce bekledim mutsuz ağaçların altında,
Zira suçlu olan döner diye bekledim.
Usulca yaklaştım sen kokan, seni hatırlatan insanlara,
Hayal kırıklıklarıyla birleşmiş yokluğunun eseriydi, gözlerimin dolu olması.
Yapraklar döküldü rüzgar esti dağıttı her yana ben ise bankta oturuyorum yalnız başıma,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta