Sevgiliyi çağırmakla geçti ömrümüz
Dilimizden yoruldu artık Zülküf’ümüz
Dilimizle çağırdık, elimizle kovduk
Üzerine birde geceye minnet koyduk
Güneşe her daim sırtımız dönük durduk
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta