Sevda yollarında başlar telaşlar
Ne yolcudan bıkar ne yoldan bıkar
Ağlayan gözlerden aksa da yaşlar
Ne yağmurdan bıkar ne selden bıkar
Bilir aşk düştüğü yüreği yakar
Rüzgâr onu dağdan dağa atsa da
Gülün dikenleri kalbe batsa da
Bülbül akşama dek figan etse de
Ne dikenli daldan ne gülden bıkar
Bilir aşk düştüğü yüreği yakar
Beklenenler bir gün geliverseler
Sevildiği kalpte kalıverseler
Vuslat için biraz umut verseler
Ne falcıdan bıkar ne faldan bıkar
Bilir aşk düştüğü yüreği yakar
Gönlündeki sevda yalın mı yalın
Ey Şair n’olacak senin bu halin
Yüreğin tadını almışsa balın
Ne arıdan korkar ne baldan bıkar
Bilir aşk düştüğü yüreği yakar
Ferhat gibi dağlar delseniz bile
Kerem gibi yanıp düşseniz dile
Yârin hasretinden çeksen de çile
Gönül ne alevden ne külden bıkar
Bilir aşk düştüğü yüreği yakar
Sanma ki sevenler rahatça uyur
Şairin eyyamı büyür de büyür
Gönlünde yatanı dünyaya duyur
Şair ne şiirden ne dilden bıkar
Bilir aşk düştüğü yüreği yakar
15.01.2025/Samsun
Kayıt Tarihi : 2.4.2025 06:33:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
TÜM YORUMLAR (1)