Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Su kara bahtima bir günes oldun,
Askinla dünyami isiga bogdun.
Derdimi, kederi savurdun aldin,
Gönlümde solmayan ask çiçegimsin.
Desem ki ben sana “canimda cansin”,
Damarimdan akan özsuyum kansin.
Kiymet biçtigim san, sevdigim hansin,
Gönlümde ölmeyen ask çiçegimsin.
Pranga vurulsa, zehir verilse,
Beden parça parça olsa, yarilsa;
Selâ’m okunsa da, toprak karilsa,
Gönlümden gitmeyen ask çiçegimsin.
Biraktin elemler içinde beni,
Dimdik yamaçlarin ucunda beni,
Ot gibi orakla biçsen de beni,
Gönlümde yasayan ask çiçegimsin.
Canda yârenimi arar dururdum,
Karanlik geceye isik verirdim.
Sanma ki ben sensiz ele varirdim,
Gönlümde misk kokan ask çiçegimsin.
Aglama,dayanmam çok ama çok zor,
Yürege düsürdün kocaman bir kor.
Peri’nin bahçesi, gül kokulu yâr,
Gönlümde köklenen ask çiçegimsin...
Her dörtlükte şiir kıvamında tat vermekteler...
Bu aşk çiçeğini sevdim hoş bir esintisi ve yüzü var...
Tam Puanımla.
Sevgiyle Nurdane Hanım
G ö k m e n
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta