Aşk Bu Değil Şiiri - Emel Akkuş

Aşk bu değil…
Mesajlarımın sonuna suskunluk koymak,
Gözlerimde büyüyen cümleleri
Senin görmemeyi seçmen.
Sevgi dediğin şey
Bir insanın içini böyle üşütmez,
Kalbim kışa döndü,
Sen hâlâ bahar sandın kendini.

Aşk bu değil…
Aynı yatağa sığmayan iki yalnızlık,
Yan yana oturup birbirine uzak kalmak.
Ben sana dua gibi bakarken
Sen beni sıradan bir alışkanlık sandın.
İnsan sevdiğini
Bu kadar kolay ihmal etmez.

Aşk bu değil…
Ağladığım gecelerde
Adını içime gömmek zorunda kalmam.
Gülüşümü saklayıp
Sen üzülme diye güçlü rolü oynamam.
Kalbim kırıldıkça büyümedi,
Kalbim kırıldıkça
Benden eksildim.

Aşk bu değil…
Birinin varlığıyla değil
Yokluğuyla yorulmak.
Sen yanımdayken bile
Seni özlemek…
Bu nasıl sevda?
İnsan sevdiğinde
Kendini kaybetmez,
Kendini bulur.

Aşk bu değil…
“Dayan” demek yerine
“Sahip çıkmak” gerekir.
Ben seni herkese karşı savundum,
Sen beni kendine karşı bile korumadın.
Adına aşk dediğin şey
Benim içimde cenaze oldu.

Aşk bu değil…
Ama ben bunu geç öğrendim.
Kalbimi sana emanet ettim,
Sen anahtarını kaybettin.
Şimdi aynaya bakıp diyorum ki:
“Bu yara sevgi değilmiş…
Bu sadece
Yanlış kişide ısrar etmekmiş.”