Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Belki de gerçek yaşamımız rüyada yaşadıklarımızdır ve rüya olan da gerçekten yaşadığımızı sandığımız her şeydir...
Ama eğer aşk bir rüyaysa hiç uyanılmaması gereken bir rüya olduğu da kesin...
Kaleminize sağlık sayın Mustafa Kaya...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta