Bir nefeslikte olsa kokunu,
Sonkez daha çektim içime,
Sana verdim güllerin çoğunu,
Dikenleri sapladım kalbime,
Kalbime çizdim senin yolunu,
Düşünmeden yürürüm bu aşkın sonunu,
Sen gül hep mutlu ol yeter,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




'......
Kavuşur mu kavuşmaz mı bu ten,
Aşk belki sana iner gökten,
Hayat zaten ibarettir beklemekten,
Kalp usanmaz merak etme sevmekten.'
HAYAT BEKLEMEKTEN İBARETSE EĞER BEKLEMEDİĞİMİZ ZAMANLAR HAYATTAN ÇALINMIŞ ANLAR MI ACABA??
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta