Hazan oldu gönlümün yemyeşil baharları
Sarardı yaprak yaprak döküldü hep yıllarım
Aynada saydım tek tek, saçımdaki karları
Uzadıkça uzadı, sana varmaz yollarım
Susuz kalsa da sevda çiçeklerim solmadı
Cıvıldaştı hep kuşlar, kalbime kin dolmadı.
Senle inleyen yürek kimseye yâr olmadı,
Başkasının elini asla tutmaz ellerim
Senle dolu yüreğim süzüldü hüzün kaldı
Döküldü damla damla, bağrımda sızın kaldı
Baharımdan geriye mevsimsiz güzün kaldı
Yanıma düştü heyhat,sensiz kalkmaz kollarım...
Yağmur ol yağ başıma gözyaşım görünmesin
Rüzgar ol, es bağrıma yüreğim serinlesin
İsmini haykırıver cümle alem dinlesin
Mis kokunu bürünsün senle açan güllerim
Haydi n’olur, gel artık! Ömür tası dolmadan
DEĞİRMENCİ Yavuz’u ecel çekip almadan
Sinende ısıt beni, hayat gülüm solmadan
Aşk bahçeme yağmur ol, çiçek açsın dallarım
Hazan:Yaprakların solduğu Sonbahar
Kayıt Tarihi : 3.01.2025 09:06:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!