Ay karanlığı,
Gözlerin beni çağırır,
O suskun yıldız,
İnce ince düşer de yüreğime,
Islak bir düş olur.
Aşk
Gözlerin,
Unutulmuş mum gibi,
Aydınlatıyor karanlık hatıralarımı.
Sesin,
Orman sessizliği kadar derin,
İnce ince doluyor içime.
Anlayamam
Daha ne kadar yalnızız
Ve bir de birbirimizi
Daha ne kadar seveceğiz
Bu durum bizi incitiyor
Aşk
zor olanıydı yokluğun
yine de unutmak istedim hasretini
kuşkusuz denedim olmadı
yüreğim özgür olamadı hiç
ne diyebilirim sevdiğim
öyle hemen vazgeçilmiyormuş
Toplum her infialden yönetimi sorumlu tutmaya başladığında o yönetimin işi bitmiştir...
Devlet...
Günümüz insanlarının menfaatleri vardır,
iyilikleri özlerini gizleyen kıyafetleridir…
08.12.2018
-
Erhan Tığlı
Tüm YorumlarLeblebi koydum tasa
doldurdum tıka basa
insanlarla aranda
duvar örme köprü kur
silinsin gönlündeki
acılarla dert tasa