Aşk Aşkın Şehri Ordu Şiirleri - Şair Aşk ...

Bu dünyadaki cennetinden vazgeçme...
Alizm

Sevdiğin her şey olup
Sen hiçbir şey olduğunda
Acılarına üzgünüm
Yaşadıklarımı hatırladım
Adı aşk oluyor
Aşk

Buğdayın hikayesi
Karın tokluğumuz
Aşkın diyarı
Anadolum...
Derdi kendinden
Kanla beslenen topraklar

Buğdayın hikayesi
Mayası kanlı topraklar
Derdi kendinden
Güneş tenli insanlar
Anadolum...

Lütfen, bu gecemi aydınlat
Kışın şarkısını söyleyelim
Mevsim çayı yanında
Yüzümüzdeki gülen çiçekler
Ve iyi anılarla
Sevgiyle, umutla, içtenlikle bütünleşelim

Bu gece acelemiz yok.
Zamanı boğmadan,
Aşkı parçalamadan
sana yaklaşmak istiyorum.
Bir çiçek gibi açıl içimde,
Hızla değil,

Bu gece: İçimde bir mahkeme kuruldu.
Sanık: Kalbim.
Suç: Seni unutamamak.
Ve hâkim de benim,
Üstelik kararı çoktan yazmış gibi
Seviniyordu ellerim.

Bu gece, tenin rüzgâr gibi geçti ellerimden,
adı olmayan yıldızlar sustu dudaklarımda.
Sen yoksun ama gülüşün hâlâ sıcak bir iz,
bardaktaki şarap gibi çöktü içime.
Biliyorsun, seni beklemek
bir çınarın kök salışı kadar derin,

Tenin,
adı olmayan bir şiirdi.
Ve ben onu
avuç içimle okudum.
Konuşmadık ama sessizlikte
birbirimize bin yılın arzusuyla yaklaştık.

Gözüm buğulu
Kulağım başkalarına sağır
Hasretinin kokusu var ya
Tadımı kaçırıyor...
Aşk