Dalından ayrılan yapraklar yanıyor.
Düşüyor kadim toprağına uçuşarak.
Sökülüyor sensiz yıllar, ta yüreğimden,
Bir ayrılık şarkısı fısıldayarak..
İniyor sis perdeleri…
Sıcacık gülümseyen yüzün beliriveriyor, şu işe bak! ..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta