Yazmadım bir hafta belki on gün,kitledim dilimi konuşturmadım beynimi..
Sessiz bir sokak kalbim,beyaz kagıtlar yeni yıkanmış çarşaflar gibi bembeyaz bakir topraklar gibi.
Daha çok çay, daha çok sigara içtim onca zaman onca sohbet onca dert onca gülüş yakaladım..
Bir gece şiirlerimin agladıgını duyar gibi oldum, belki bende sen gibi onları terk mi etmiştim..
Kanarmıydı kelimelerim dökülmeliydi acele saçılmalıydı saga, sola senli benli bizli sözler belkide..
Sorgusuz sevebilmelimiydi adamlar kadınlar yine saklamalımıydı gülüşlerini avuçlarına..
Sevyine sen çocuk utanmadan sıkılmadan sarıl son sarılışlar gibi içten..
Sana şiirler okuyacağım, gitme
Güneşler doğacak yalnızlığımdan
sana bir ışık getireceğim
Büyük aydınlığımdan
Sana bir dolu umut getireceğim
Devamını Oku
Güneşler doğacak yalnızlığımdan
sana bir ışık getireceğim
Büyük aydınlığımdan
Sana bir dolu umut getireceğim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta