Öyle özel bir an değildi, durup dururken sevdim seni. Öğlen güneşi kavuruyordu, aylardan nisan. Tevafuk diye izini sürdüğümüz o tılsım sonrasında yaşanmışlıkların yaşattığı benzer sızılar birleştirmişti bizi.
Çok sevdim ikimizi.
Tuttuğumuz uçurtmanın aynı göğe yükselişi, dünyandaki o ılıman iklimin soğuk duvarlarımı ne denli ısıttığı, ayı utandıran çehreni..
Ama evvela nefesini..
Çok sevdim seni.
Kalbi buz tutmuş ahmaklar ayırdı bizi. Ha bir de senin anlamsız korkuların ve göze alamayışın beni.
Çok sevdim seni.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




eksik olmayın.
sevgiler..
yaşadıklarınızı güzel anlatmışınız yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta