Bir harf düştü kalbime, isimsiz, sessiz,
Ne heceye sığdı ne satıra diz.
Bir yangın gibi içten içe yandı,
Aklı eritti, gönlü kandı.
Ne Leyla’dır adı, ne de Mecnun’un hayali,
Bu aşk, Arş’ın örtüsünde bir sırr-ı ezelî.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta