Aşk tutunacak bir dal gibidir
Kırıldığı zaman düşersin
Bakarsın seni kaldıracak kimseler yok
Öfkeyle bağırırsın keserim seni kökünden
Gözlerini alamadığın sürece
Aşk bakakalmaktır donmaktır öylece
Çözüldüğü zaman buzun
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta