Karıncanın bala olan sevgisi ısıttı beni
Kimsenin bilmediği derinlerdeki mağaram kıvılcımlar ile aydınlandı
Ölü toprak yeşerdi gelen bu ısı ve ışık ile
Goncalar uyandı baharı müjdelercesine
Yapraklarından damlalar dökülen çiçekler şaşkındı
Varmak, dökülmek isteyen nehirler yolunu kaybetti
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta