Gözlerinde terkedilmiş bir bahçe yalnızlığı,
Yüzünde hep bir parça keder niye?
Omuzların taşımaz mı bu uzun ayrılığı?
Üzülme bir gün biter; sen hep gül Asiye.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta