Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
aynen sana katılıyorum fakat bu gibi insanları asmak onlar için kurtuluş olur ibreti alem için bunu ve bunun gibileri bütün halkın sidiğiyle yıkayıp hergun yüzülmüş olan derisini kanatıp tuz basmak lazım ömek isteyecek ama uzun uzun bir süre acı içinde kıvranmasını bütün halka sergilemek gerek canım kardeşim buda yüreğimizi sovutmaz ama işkenceyle yaşamasını isterdim fakat yinede yüreğimiz sovumaz .diline gönlüne sağlık. mahmut şimşek adıyaman .
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta