Asılan Denizler Şiiri - Elif Akçasarı

Benim dünyamda yalnızlıktan kaçış yok.
İnsanlar bir var bir yok, hayal gibi.
İnsanlık tamamen kayıp..
Yaşadığın şeyler anlık, dönüp dolaşıp geleceğin yer yalnızlık.
Bunun anlamı sigaram demek, bunun anlamı ara sıra yanımıza uğrayan kahvem demek.
Dışarı bir uzatsam başımı, bombalar patlayacak.
Bir çıksam kendi dünyamdan, yüzleri kanayan çocuklarla karşılaşacağım.
Canım yanacak bir şey yapamayacağım herkes gibi.
Sonra arkamı dönüp bir bakacağım orada her şey güllük gülistanlık.
Peki hangisi gerçek?
Hangisinde gözyaşları sıcak akıyor?
Bir parça ekmek için savaş veren insanlar mı?
Yoksa bunları görmeyip Mercedeslerine binen götlü göbekli amcalar mı?
Bunun hesabını kimden soracağız?
Vicdan desen, cebine iki kuruş koyunca rahatlayan bir şey.
Yukarıdaki desen, önünde iki eğilince hesaplaştığın bir şey.
Aynaları kırmış insanlar, geldikleri yolları kaybetmişler.
Yapabileceğin hiç bir şey yok, üç maymunu oynamak dışında.
Okuduğun kitaplar, izlediğin televizyonlar.
Sana gösterilen dünyanın arkasında bambaşka bir şey var.
Tozpembeden yavaşça griye dönen hayatlar.
Görkemli akşam yemeklerinden ekmek soğana kalan masalar.
Hepsi sonunda balkabağına dönüşecek, külkedinin masalı gibi.
Masal gibi aslında...
Kırmızı başlıklık masum çocukların peşine takılan kurt yerine, teröristler.
Rapunzelin aşağıya sarkıttığı saç yerine, atılan bombalar.
Öpüldüğünde prense dönüşen kurbağa yerine, canavara dönüşen iktidar.
Öldürülen o canavarlar yerine, asılan Denizler..
Bunun hesabını kitaplardan sormayacağız elbette, bunun hesabını o masalları yazan ellerden de sormayacağız.
Bu düzene ayak uyduran, her şeyin değerini kaybettiğinde anlayan, gözlerinin önündeki perdeyi kaldırmaya korkan insanlığımızdan soracağız..
En iyisi mi siz uyumaya devam edin..
Göz kapaklarınıza kurşunlar yağıncaya, çocuklarınız asılıncaya, evleriniz bombalanıncaya kadar uyumaya devam edin.
Elbet o zaman uyanacaksınız ama çok geç olacak.
O yüzden şimdilik hepinize iyi uykular, bol masallı rüyalar..