Bazı istisnalar vardır.
Hayatın doğalına aykırıdır.
Ama yine de sünnetullah.
Hayat böyle daha başkadır!
Mesela İsa Aleyhisselam.
Babasız olarak dünyaya geldi.
Pekçok kimse sebepsiz.
Allah’ın nimetine erdi!
Ben de bir ayrıcalık istedim.
Bazı istisnalara kavuşayım dedim.
Dua ettim Mevla’mıza.
Dünya’dan cennete açılan kapı istedim!
Sonra bir gerçeği fark ettim.
Ölüm nurlu bir kapıydı,
Cennet diyarına açılan.
Bu gerçeğin de sırrına erdim!
Tamam insan küçükken ölümden korkuyor.
Sanki hayatta ölüm yokmuş gibi davranıyor.
Gönlünü kaptırıp çılgınca dünyaya.
Hiç ahiret tarafına bakmıyor!
Ama belli bir yaşa olgunluğa gelince;
Asıl vatanı cenneti öğrendikten sonra.
Daha önceden gidenleri özleyince.
Bir anlamda ölümü çok arzu ediyor!
Velhasılı Mevla’mız insanı hazırlıyor.
Ve insan ölümden korkmaz hale geliyor.
Peygamberine, peygamberlere.
Biran önce kavuşmayı istiyor!
Bu da bir bilgelik gerektiriyor tabi ki.
İnsanoğlu hakikatleri öğrenmeli.
Allah’ın rızası sevgisi doğrultusunda.
Dünya hayatını değerlendirmeli!
İnsanlar İslam’ı çok iyi öğrenmeli.
Bu alandaki bilginleri dinlemeli.
İyice ölçüp biçip tartıp,
Hedefine kendinden emin ermeli!
Sonsuz merhametliden ümit kesmeden,
Hatalarına isyanlarına af dilemeli.
Korku ve ümit arasında durup.
Nurlu mukaddes kapıdan ötelere geçmeli!
Enes Muhammed
Kayıt Tarihi : 22.1.2026 08:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
