Asıl Meziyet... Şiiri - Mecit Aktürk

Cürm-ü sabit olanın vurulmaz hemen boynu
Kul hata ettiğinde, bakmalı; "nedir niyet? "
Savunmasız dâr kurmak, "kovulmuş"un oyunu,
Nedâmet için sebep, ruhlar için eziyet.

İnsan denen misafir, sanmasın ki hancıdır
Hatasız tek kul yoktur; "var" diyen yalancıdır
Kavga, küfür, hakâret her gönülde sancıdır
Anlaşmanın yolunu bulmalı her cemiyet.

Kimi var, üç laf ile eder gönlü tarûmar
Kimisi, her sözünden bir sır, bir hikmet umar
Kimi için konuşmak, hep kaybettiren kumar
Her yiğidin harcı mı hitâba hâkimiyet?

Aklı olan bilir ki, dünya fâni, geçici!
Bir tek dost bulamayız, olursak çok seçici
Gelmeden kapımıza bir gün kefen biçici
Gönüllerde yer etmek; budur asıl meziyet.