Sığmadım dışardaki koca dünyaya nasıl sığayım.
Sıfırla başladım yaşamaya, hala sıfıra da kaldım.
Gözün alabildiği gönlümün, ovaları kaldılar tenha.
Aklım anlamayanlarla meşgul, benzemeyenler başka.
Bir gülüş yüreği doldurur ama her an dokuz doğurtur.
Susmasını bir bilse kalp sessizliğin ardında bulur.
Günah değil mi özletmek bile bile özletme beni
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta