Aşil Kemiği Şiiri - Mine Yılmaz Sevinç

Aşil'in vurulduğu kemikten vurdular beni,
Helen'de sayılmazdı sevdiğim...
Vurulmasaydım olmaz mıydı?
Altı üstü az biraz sevecektik
Katlimizi imzalayan eller sormaz mı?
"Ne gerek vardı şimdi? "diye

Vurdular,
Kıydılar resmen...
Demediler ki masumca seviyor,
Demediler ki yerinden yurdundan oynamadan,
Durduğu yerde öylece seviyor...
Darlamıyor kimseyi demediler...
Varlığımı çok gördüler...
Duasına katıyor,
Aşına, çorbasına katıyor,
Belki tuz yok hayatında,
Belki tat yok yediğinde, içtiğinde demediler...

Bir savaşa düşmekmiş aşk,
Sevda bir olmaza inanıp
Sandığına kanmakmış.
Sessiz dünyana ses isterken
Olan sesinden de olup
Kendine dönmekmiş.
Kulaklarım duymuyor artık sesini
Yüzünü çoktan unuttum,
Aklım fikrimin toplamı
Fikrim bitti sende...
Niye böyle bu aşk,
Bana niye böyle denk geldi?
Beni Aşil'in vurulduğu kemikten vurdular,
Demediler seviyor diye
Demediler uslu diye...

Mine Yılmaz Sevinç
17 Kasım 2025
11:22